Η πρώτη μας νίκη στον Πηνειό!

125657-pinios1.jpg

Η πρώτη μάχη ενός αγώνα που κρατά σχεδόν ένα χρόνο τώρα κερδήθηκε σήμερα το μεσημέρι.

Εκδόθηκε προσωρινή διαταγή διακοπής των εργασιών στην κοίτη του ποταμού Πηνειού μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση στο δικαστήριο στις 23 Μαϊου 2008.

Η διακοπή αυτή των 19 ημερών ίσως μοιάζει μικρή αλλά είναι ενδεικτική.

Η απόφαση έκδοσης της διαταγής σηματοδοτεί 2 πράγματα

  1. Το αίτημα μας και τα επιχειρήματά μας είναι δίκαια
  2. Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος.

Δεν εφησυχάζουμε. Συνεχίζουμε την προσπάθειά μας.

από το perivallon

Advertisements

Τέμπη=Φύση+Πολιτισμός+Τρένο…

Το διαβάσαμε στην Ελευθερία

ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΕΙ ΤΡΕΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ…

Οι τοπικές δυνατότητες και προοπτικές του εκδρομικού αλλά και του μουσειακού – τουριστικού σιδηροδρόμου, όπως αναδείχθηκαν σε πρόσφατη ημερίδα…

Περιβάλλον, Πολιτισμός, Τρένο…

Τρεις έννοιες οι οποίες δένουν αρμονικά στην περίπτωση της κοιλάδας των Τεμπών. Της κοιλάδας:

  • του απαράμιλλου φυσικού κάλλους
  • των μύθων και θρύλων της περιοχής
  • της παραδοσιακής σιδηροδρομικής γραμμής δίπλα στον Πηνειό.

Προ ημερών στα Τέμπη, στο παλαιό Οινοποιείο της οικογένειας «Ντούγκου», συγκεντρώθηκαν μερικοί οπαδοί ευγενών ιδεών και εθελοντές των ωραίων προσπαθειών, με στόχο να «σπρώξουν» ένα όμορφο σχέδιο: αυτό της ανάδειξης του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος της κοιλάδας, μέσα από τις διαδρομές του τρένου Τεμπών.

Φίλοι των Σιδηροδρόμων από όλη την Ελλάδα, ντόπιοι φυσιολάτρες, άνθρωποι του Πολιτισμού και απλοί λάτρεις του τρένου και του ταξιδιού με το υπέροχο αυτό μέσο, ένωσαν τις δυνάμεις τους, ξενάγησαν αλλήλους στα δικά τους μικρά οράματα και «άπλωσαν» τα σχέδιά τους, γι΄ αυτό που κάποιοι θα ονόμαζαν ήπια τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

Αν και έλκονται από διαφορετικά αντικείμενα, παρότι άλλα είναι τα ενδιαφέροντά τους, τους ενώνει η αγάπη προς το απλό, που συνάμα είναι και ωραίο, το φυσικό, το παραδοσιακό, εκείνο που παραπέμπει σε έναν τρόπο ζωής που κινείται σε πιο αργούς ρυθμούς, που στέκει και παρατηρεί και δεν «τρέχει», ταχύτερα μερικές φορές και από την ίδια τη σκέψη…

Καταγράφοντας τις υποσχέσεις συμπαράστασης πολιτικών αρχόντων (όπως του νομάρχη και του δημάρχου Λάρισας), αλλά και υπηρεσιακών παραγόντων (όπως του διευθύνοντος συμβούλου του ΟΣΕ), ως ειλικρινείς διαθέσεις, που θα μετουσιωθούν σε πράξη, και όχι ως ανούσιες διακηρύξεις, και σημειώνοντας την απουσία της Εκκλησίας, η οποία έχει λόγο και ρόλο στην περιοχή, παρουσιάζουμε τις δύο πτυχές αυτής της ημερίδας.

ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στην περιβαλλοντική αξία και τη φυσική μοναδικότητα της κοιλάδας των Τεμπών.

Εστιάζουμε, λοιπόν, στο θέμα της διατηρητέας σιδηροδρομικής γραμμής, για την οποία οι Φίλοι του Σιδηροδρόμου αναφέρουν: «Με τη λειτουργία του νέου τούνελ των Τεμπών, αποδεσμεύτηκε η παλαιά παραποτάμια διαδρομή, η οποία ήδη, με τις ενέργειες του Πολιτιστικού Κέντρου Σιδηροδρομικών Λάρισας, έχει χαρακτηριστεί σαν τουριστική και εκδρομική γραμμή.

Αυτό δίνει την ευκαιρία να αναπτυχθεί στη μοναδική αυτή κοιλάδα μία εναλλακτική μορφή τουρισμού, που θα βοηθήσει στην καλύτερη απόλαυση της περιοχής από τους χιλιάδες επισκέπτες.

Σαν υποστηρικτές της ανάπτυξης Τουριστικών και Μουσειακών γραμμών, συγχαίρουμε το Πολιτιστικό Κέντρο Σιδηροδρομικών Λάρισας για την πρωτοβουλία που πήρε να διασώσει και να καταστήσει λειτουργική τη γραμμή των Τεμπών, καθώς και για την επισκευή και λειτουργία δρεζινοσυρμού στη γραμμή αυτή».

Σημειώνεται ακόμη ότι το Πολιτιστικό Κέντρο Σιδηροδρομικών Λάρισας συνεχίζει τον εξοπλισμό και την ανάπτυξη του Σιδηροδρομικού Μουσείου Λάρισας, στο οποίο ο Σύλλογος Φίλων του Σιδηροδρόμου συνέβαλε με την παραχώρηση από την Εταιρία Μουσειακών Σιδηροδρόμων μιας δρεζίνας-πούλμαν.

Είναι επίσης σημαντικό να επισημανθεί ότι, με τη μελλοντική δημιουργία του αυτοκινητοδρόμου, ίσως να μην υπάρχει ο σημερινός χώρος στάθμευσης των επισκεπτών και το πιθανότερο είναι ότι η σιδηροδρομική γραμμή θα είναι η μόνη πρόσβαση στο προσκύνημα της Αγίας Παρασκευής.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται η αναβάθμιση ορισμένων σημείων της κοιλάδας των Τεμπών, στα οποία ο επισκέπτης θα προσεγγίζει μέσω της διατηρητέας γραμμής. Αυτά είναι:

  • ο σταθμός των Τεμπών
  • το παλιό ορυχείο
  • η Αγία Παρασκευή
  • οι πηγές των Νυμφών
  • οι δριστέλες του Πηνειού
  • ο τεκές του Χασάν Μπαμπά

Ανάλογης φυσικής και πολιτιστικής ομορφιάς διατηρητέες γραμμές υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως στην κοιλάδα του Ασωπού στη Φθιώτιδα, με την περιβόητη γέφυρα της Παπαδιάς, η κοιλάδα του Νέστου, με την καταπληκτικής ομορφιάς φύση της, το μοναδικό φαράγγι του Βουραϊκού στην Αχαΐα, που το διασχίζει το τρενάκι του οδοντωτού, αλλά και το υπέροχο βουνό των Κενταύρων, το Πήλιο, που σκαρφαλώνει επάνω του το τρενάκι με τη φιδωτή γραμμή του.

ΜΟΥΣΕΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΣ

Η άλλη πτυχή του θέματος έχει να κάνει με την ανάπτυξη του Μουσειακού και Τουριστικού Σιδηροδρόμου.

Σύμφωνα με τους Φίλους του Σιδηροδρόμου, ως Μουσειακή και Τουριστική Γραμμή θεωρείται «μια σιδηροδρομική γραμμή, φυσικά ή λειτουργικά απομονωμένη από το εθνικό δίκτυο, με δυνατότητα κάθετου διαχωρισμού υποδομής-εκμετάλλευσης, επί της οποίας εκτελούνται ή δύναται να εκτελεστούν αποκλειστικά υπηρεσίες αναψυχής με μηχανική έλξη, ως επί το πλείστον ιστορικής και μουσειακής αξίας, βάσει ειδικού κανονιστικού πλαισίου εγκεκριμένου από αρμόδια εθνική αρχή».

Η διαφορά με την εκδρομική μορφή σιδηροδρομικού τουρισμού είναι ότι στην περίπτωση του Μουσειακού- Τουριστικού Σιδηροδρόμου, «πελάτες» του είναι φανατικοί του είδους με ένα κοινό γνώρισμα: Είναι φίλοι του σιδηροδρόμου. Αγαπάνε το σιδηρόδρομο, κυρίως όμως τον Μουσειακό. Δηλαδή τρένα που κινούνται με πολύ καλά διατηρημένες ατμομηχανές και βαγόνια παλαιά επισκευασμένα για το σκοπό αυτό. Γι’ αυτούς το τοπίο ή ο προορισμός έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Ο σιδηροδρομικός τουρίστας αδιαφορεί για την «τήρηση του δρομολογίου», καταβάλλει άνετα υψηλότερο κόμιστρο και ταξιδεύει ευχαρίστως και εκτός τουριστικής περιόδου.

Τέτοιες γραμμές λειτουργούν σε ολόκληρη την Ευρώπη, γνωστές ως «Preservation Railways», ενώ χώρες με ανύπαρκτη ή στοιχειώδη τουριστική υποδομή δέχονται χιλιάδες επισκέπτες, εξαιτίας του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει το σιδηροδρομικό τους δίκτυο (π.χ. Ινδονησία, Ινδία, Κεντρική Αφρική, Βόρεια Κίνα, Πακιστάν κ.ά.).

ΛΑΡΙΣΑ-ΒΟΛΟΣ

Οι προοπτικές του Μουσειακού-Τουριστικού Σιδηροδρόμου είναι αξιόλογες, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για τη Θεσσαλία.

Ιδού η πρόταση των Φίλων των Σιδηροδρόμων: «Οι δυο Θεσσαλικές πόλεις παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη σιδηροδρομικού τουρισμού, λόγω της θέσης τους αλλά και λόγω των στοιχείων που μπορούν να αναπτυχθούν και να συντελέσουν σε αυτό. Σκέψη μας είναι ότι ένα τέτοιο κέντρο θα μπορούσε να αποτελέσει ο άξονας Λάρισας – Βόλου.

Η Λάρισα, με την υποδομή που διαθέτει, να μπορούσε να είναι έδρα μουσειακών οχημάτων κανονικού εύρους, όπως είναι η ατμάμαξα Λβ (υπάρχουν δύο) και τα οχήματα του Simplon – Orient Express (υπάρχουν δύο και μπορούν να επισκευαστούν άλλα δύο).

Αυτά θα μπορούν να κινούνται προς Βόλο, προς Καλαμπάκα και προς Κατερίνη, με σημεία ενδιαφέροντος τα Τέμπη, αλλά και το μοναδικό ατμοκίνητο εργοστάσιο εμποτισμού στρωτήρων, το οποίο, εφόσον είναι πλέον εκτός λειτουργίας θα μπορούσε να γίνει μουσείο.

Το άλλο κέντρο, που είναι ο Βόλος, παρέχει πλήρεις εγκαταστάσεις υποστήριξης για μηχανές και βαγόνια, και μάλιστα σε τρία πλάτη γραμμής, κανονικό (1.435 χλστ), μετρικό (1000 χλστ) του Μουσειακού Σιδηροδρόμου Θεσσαλίας (εφόσον λειτουργήσει) και στενό (600 χλστ) του τρένου του Πηλίου.

Ο Βόλος είναι η μοναδική πόλη στον κόσμο που και τα τρία αυτά πλάτη υπάρχουν στην ίδια γραμμή, σε αυτή από το Σταθμό μέχρι το πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου. Αυτό το γεγονός είναι ένας ιδιαίτερος πόλος έλξης των απανταχού φίλων του σιδηροδρόμου και θα πρέπει να γίνει η κατάλληλη και σωστή εκμετάλλευσή του, με την επανασύνδεση και της μετρικής γραμμής. Ας μην ξεχνάμε ότι σε πάμπολλες πόλεις της Ευρώπης ειδικά μουσειακά τρένα κυκλοφορούν σε κεντρικούς δρόμους μαζί με τα αυτοκίνητα, αφού κάνουν ένα ή δύο δρομολόγια κάθε Σαββατοκύριακο, που η κίνηση είναι πολύ περιορισμένη.

Τέλος, ο Βόλος συνδυάζει και τη διαδρομή του Πηλίου και αυτή του πρώην Σιδηροδρόμου Θεσσαλίας.

«Κολλημένοι» με το ΙΧ!

Μια από τις ενδιαφέρουσες εισηγήσεις της ημερίδας αφορούσε στην επιλογή του σιδηροδρόμου ως μεταφορικού μέσου, από την περιβαλλοντική και ενεργειακή οπτική.

Ο χημικός Ζήσης Αργυρόπουλος κατέδειξε την «εξάρτηση» του Έλληνα από το ΙΧΕ αυτοκίνητο, μια «εξάρτηση» με σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και την οικονομία, εξαιτίας των ενεργειακών πόρων που σπαταλά και της ρύπανσης που προκαλεί. Οι συγκρίσεις είναι καταλυτικές:

  • Στην Ελλάδα με το τρένο ταξίδεψαν (τελευταίο τρίμηνο 2007), 2,5 εκ. επιβάτες, ενώ στη Γερμανία 574 εκ.! Παράλληλα μεταφέρθηκαν 1 εκ. τον. εμπορευμάτων, ενώ στη Γερμανία 90 εκ. τόν.
  • Ο Έλληνας κάνει κάθε εβδομάδα με το αυτοκίνητό του 9 διαδρομές μικρότερες του ενός χιλιομέτρου. Ο Ιταλός, αντίστοιχα, το χρησιμοποιεί σε 4, Ολλανδοί, Βέλγοι και Πορτογάλοι 2, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι μόνο 1 διαδρομή.
  • Σε κάθε μετακινούμενο ΙΧΕ αυτοκίνητο επιβαίνουν 2,16 Γάλλοι, 2,12 Γερμανοί, 1,56 Βρετανοί, 1,49 Ιταλοί και μόνον 1,12 Έλληνες!

Η διαφορά στην περιβαλλοντική επιβάρυνση του κάθε μέσου είναι χαοτική. Σε μια διαδρομή όπως Λάρισας-Θεσσαλονίκης, το αυτοκίνητο θα μολύνει την ατμόσφαιρα με 36,2 kg. διοξειδίου του άνθρακα για κάθε επιβάτη του, ενώ το τρένο μόλις με 5,2 kg. Παράλληλα, για κάθε τόνο μεταφερόμενου φορτίου, ένα φορτηγό εκλύει 180 γραμ. CO2/χιλιόμετρο, ενώ το τρένο 15 γραμ.

Γιατί κόβουν τα δέντρα στον Πηνειό;

Η πρόσκληση για την συνέντευξη τύπου.

«Τις τελευταίες μέρες έντονες φήμες κυκλοφορούν στην πόλη για το ποιός υποκινεί τους γραφικούς που βάλθηκαν να σώσουν ένα μίζερο και γέρικο καβάκι και μια ιτιά που κλαίει σε ένα ποτάμι που τυχαίνει να περνά δίπλα από το πασίγνωστο «Λιμάνι Τζανακούλη».

Κάποιοι λένε ότι οι περίεργοι αυτοί τύποι τα έχουν πάρει από τον κ. Αηδόνι, κάτοικο Πηνειού, άλλοι πάλι ότι υποκινήτρια είναι η Φτελιά Πλατύφυλλη τρίτοι δε ο φωνακλάς κ. Μπάκακας. Ή μήπως πίσω από όλα κρύβεται ο Εκδικητής Με Το Ποδήλατο;

Ήρθε η ώρα των μεγάλων αποκαλύψεων!

Από τη συνέντευξη τύπου της συντονιστικής επιτροπής για τον Πηνειό:

Μέρα τη μέρα βρεθήκαμε πολλοί να ανησυχούμε για την κατάντια του ποταμού γιατί ξέραμε ότι η γλίτσα ισοδυναμεί με θάνατο. Βέβαια, εδώ κάποιος αναφέρθηκε σε αηδόνια και επιχειρήθηκε η γελοιοποίησή του. Σκεφθείτε να πεις ότι θα ψοφήσουν δέκα ψάρια πέντε αμφίβια και δύο ερπετά που ζούσαν στο βάθος του ποταμού και να παραδεχτείς ότι αυτό το γεγονός σε στεναχωρεί. Το πιθανότερο είναι να σε λιθοβολήσουν. Αναζητώντας απάντηση για τους λόγους της ύπαρξης της γλίτσας πέσαμε πάνω «ΣΤΑ ΕΡΓΑ». Ξέρετε, μια από τις ιερές αγελάδες σ’ αυτόν τον τόπο είναι «ΤΑ ΕΡΓΑ».

Μπορούν να τριγυρνάνε ανεξέλεγκτα και να κάνουν ένα σωρό ζημιές. Κανείς δεν δικαιούται να τα βάλει μαζί τους. Τότε λοιπόν μάθαμε ότι επιφυλάσσουν στην μέσα κοίτη την τύχη της έξω. Μάθαμε ότι θα κοπούν ΟΛΑ τα δέντρα που βρίσκονται είτε στα πρανή του ποταμού είτε σε απόσταση 3 – 4 μέτρων από αυτή. Ύστερα, λίγο αργότερα, μάθαμε ότι κάποιοι δώσανε χάρη στα δέντρα της μιας πλευρά και αποφάσισαν να κόψουν ΟΛΑ τα δέντρα από τα πρανή και ΟΛΑ τα δέντρα σε μια ζώνη πλάτους έως 8 μέτρα από την όχθη, στη βόρεια πλευρά της κοίτης.

Προσοχή εδώ: σχεδιάζεται η κοπή ΟΛΩΝ των δέντρων. Όχι των «φθαρμένων», «άρρωστων» ή «επικίνδυνων». ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως. Άρα οι αναφορές του κ. Τζανακούλη σε δέντρα που θα πέσουν και θα χτυπήσουν παιδάκια και θα έχουμε τύψεις εμείς οι γραφικοί είναι εκ του πονηρού και χαρακτηρίζουν όσους τις ξεστομίζουν. Προσοχή επίσης: Μας έχει τονιστεί σε όλους τους τόνους ότι δέντρο στην κοίτη δεν θα ξαναεπιτραπεί να φυτρώσει. Ούτε εκεί ούτε σε μια ζώνη παράλληλη και εφαπτόμενη βόρεια της κοίτης η οποία έχει χαρακτηριστεί ως «ζώνη έργου» και η οποία θα πρέπει, λένε, να μείνει γυμνή από δέντρα για πάντα. Κατά συνέπεια η αναφορά του κ. Τζανακούλη σε δέντρα που θα κοπούν και θα ξαναφυτρώσουν έχει δύο εξηγήσεις: ή ξέρει την αλήθεια και μας λέει ψέμματα ή δεν ξέρει τι πρόκειται να γίνει στο ποτάμι. Πείτε μου εσείς ποια εκδοχή από τις δύο είναι πιο επικίνδυνη και πιο λυπηρή.

Ξέρετε, για κάποιους ΤΑ ΕΡΓΑ δεν είναι ιερά. Είχαμε τις απορίες μας. Μα είναι δυνατό να μην υπάρχει άλλος τρόπος να γίνουν τα έργα; Γιατί θα πρέπει να κοπούν τα δέντρα; Σε τι εξυπηρετεί η κοπή τους;

Μάθαμε πολλά και καλά, όπως:

  • Από τα προβλεπόμενα στις μελέτες έργα εκτελείται ένα ποσοστό που κυμαίνεται από το 60% ως το 75%.
  • Η αντιπλημμυρική ασπίδα της πόλης είναι τα έργα στον Άγιο Θωμά και στην έξω κοίτη. Αυτά τα έργα έχουν ήδη ολοκληρωθεί ή ολοκληρώνονται.
  • Τα έργα γίνονται με μελέτες που παραδόθηκαν το 1998 όταν ο σχεδιασμός για τις ποσότητες των υδάτων από εκτροπή του Αχελώου ήταν διαφορετικός (πολύ μεγαλύτερες ποσότητες).
  • Όλες οι μελέτες (υδραυλική, τεχνική, περιβαλλοντική, σκοπιμότητας και δεν ξέρω ποιά άλλη) έχουν εκπονηθεί από τον ίδιο μελετητή.
  • Στην περιβαλλοντική μελέτη ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρεται αποψιλωτική υλοτόμηση παρά μόνο επεμβάσεις ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ σε φθαρμένα δέντρα και σε δέντρα που εμποδίζουν τη ροή του ποταμού.
  • Στην περιβαλλοντική μελέτη αναφέρεται ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στην προστασία συντήρηση και ενίσχυση της χλωρίδας και της πανίδας του ποταμού και του ποτάμιου οικοσυστήματος.
  • Η περιοχή αναφέρεται στις μελέτες ως «ιδιαίτερου κάλλους».
  • Το λιμανάκι του κ. Τζανακούλη (ναι! έφτιαξε λιμάνι ο αφιλότιμος στον Πηνειό!) δεν προβλέπεται σε καμιά μελέτη.
  • Στους εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους υπάρχει η εξής πρόβλεψη – όρος: «Ουδεμία εργασία πρέπει να γίνει εντός της κοίτης κατά τους μήνες Απρίλιο έως Ιούνιο διότι είναι η περίοδος αναπαραγωγής της πανίδας του ποταμού. Στο Θεό σας! Πρίν τους γκρεμίσουν το σπίτι, πριν τα λειώσουν κάτω από τις ρόδες των φορτηγών, θα τα αφήσουν να αναπαραχθούν.»
  • Χωρίς την εκτροπή του Αχελώου στη μέσα κοίτη θα έχουμε σταγόνες και όχι ποτάμι.

Κόψανε και άλλα δένδρα στον Πηνειό. Κρίμα…!!!

pinios1.jpgpinios2.jpg

pinios4.jpg

pinios5.jpg

οι φωτογραφίες είναι απο το blog «περιβάλλον» με ενδιφέρουσα προσέγγιση.

Σχόλιο στο Κήρυκα

Περιφρούρηση στην κοίτη του Πηνειού, ώστε να σταματήσουν να κόβονται δένδρα οργανώνουν οι εκπρόσωποι των φορέων που δραστηριοποιούνται για τη σωτηρία του ποταμού. Αν και υπάρχουν αποφάσεις του δασαρχείου που επιτρέπουν στον εργολάβο να προχωρήσει στην υλοτόμηση, οι εκπρόσωποι των οργανώσεων επιμένουν ότι πρέπει να γίνει επιλεκτική κοπή των δένδρων, αφού προηγουμένως σημαδευτούν τα δένδρα που πρέπει να κοπούν από το δασαρχείο.
Μάλιστα οι πιο σκληροπυρηνικοί ετοιμάζουν και διάφορες ενέργειες ακτιβίστικου τύπου για την επικοινωνία κυρίως του θέματος. Μια απ’ τις ιδέες που έπεσαν στο τραπέζι ήταν να κουβαλούν τα κλαδιά από τα δένδρα που κόβονται στην πόρτα του δημαρχείου, της νομαρχίας και της περιφέρειας.
Μπορούν επίσης να φτιάχνουν και οδοφράγματα…

Κάλεσμα για την διάσωση του Πηνειού

Γιατί αντιδρούμε στην τουριστική αξιοποίηση του Κισσάβου

Σε συνέχεια των πιο κάτω δημιοσιευμάτων

εδώ και εδώ εκπρόσωποι αριστερών παρατάξεων Λακέρειας και Νέσσωνος αναφέρουν γιατί αντιδρούν στην τουριστική αξιοποίηση του Κισσάβο.

* Κριτική προς Δήμους-Νομαρχία, αγωνιστικό κάλεσμα προς κατοίκους

Για «ξεπούλημα του φυσικού πλούτου του Κισσάβου στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα» κατηγόρησαν τις δημοτικές αρχές της περιοχής (δήμοι Ευρυμενών-Λακέρειας –Νέσσωνος), αλλά και τη Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Λάρισας, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου, που έδωσαν στο ξενοδοχείο «Μετροπόλ» στη Λάρισα, οι εκπρόσωποι της «Δημοτικής Αγωνιστικής Συνεργασίας Νέσσωνος» και της «Αγωνιστικής Συνεργασίας Λακέρειας».

Στην συνέντευξη Τύπου, ο εκπρόσωπος της ΔΑΣ Νέσσωνος κ. Χρήστος Μπίκας και ο εκπρόσωπος της Α.Σ. Λακέρειας κ. Ρίζος Μαρούδας εξέφρασαν την αντίθεση τους στα σχέδια αξιοποίησης του Κισσάβου, τονίζοντας τα εξής:

«Το μεγάλο κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, θέλει να εκμεταλλευτεί τις μεγάλες δυνατότητες του Κισσάβου στην κατεύθυνση των δικών του συμφερόντων, της ανάπτυξης για λίγους σε βάρος των πολλών, της ιδιοποίησης του φυσικού πλούτου και της μετατροπής του σε εμπόρευμα και κέρδη. Επιχειρεί να παρέμβει, θέλοντας να «αξιοποιήσει» και να εντάξει τους ορεινούς όγκους στη «βαριά βιομηχανία» του χειμερινού και θερινού τουρισμού. Στη λογική αυτή κινούνται και οι δημοτικές αρχές της περιοχής (δήμοι Ευρυμενών-Λακέρειας –Νέσσωνος) συνεπικουρούμενοι από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας. Αδιαφορώντας για την αυξημένη ευαισθησία του λαού της περιοχής προωθούν πολιτικές που είναι ενάντια στο περιβάλλον και ουσιαστικά ξεπουλούν το φυσικό πλούτο στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οι προθέσεις και οι στόχοι τους για «δήθεν» αναπτυξιακά σχέδια είναι πλήρως ενταγμένοι στα σχέδια των επιχειρηματιών ενώ κατά τα άλλα «περιφρουρούν» τον Κίσσαβο και επιζητούν τους φίλους του βουνού». (δηλώσεις δημάρχου Νέσσωνος). Προφανώς «φίλους» όπως η πρώτη πολυεθνική εταιρία που πήρε τη συγκατάθεση του Δήμου Νέσσωνος για την εγκατάσταση του πρώτου αιολικού πάρκου ή όπως άλλη εταιρία που ζητά να δεσμεύσει 2.300 στρέμματα στην κορυφή του βουνού και 300 στρέμματα σε δάσος μοναδικής ομορφιάς (στη θέση Κουρί). Υπάρχουν σχέδια για την αξιοποίηση του πρώην κτιρίου του ΟΤΕ στην κορυφογραμμή του Κισσάβου και τη μετατροπή του σε «σαλέ» που θα συνδέεται με τη λειτουργία χιονοδρομικού κέντρου. Έτσι, μια ακόμη δραστηριότητα δίνεται στους ιδιώτες ώστε να αξιοποιηθεί για τα κέρδη τους και να μείνει απρόσιτη για την πλειοψηφία των εργαζομένων αλλά και των κατοίκων της περιοχής.

Οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στην αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της περιοχής που προωθούν και οι 3 δήμοι της περιοχής είναι το άλλο «όχημα» για να πατήσουν οι ιδιώτες το πόδι τους στον Κίσσαβο.

Οι επιδιώξεις αυτές συγκαλύπτονται με μέτρα που σε πρώτη φάση φαίνεται ότι ενισχύουν την τοπική μικρή επιχειρηματικότητα, ώστε να ανοίξει στη συνέχεια, χωρίς αντιδράσεις, ο δρόμος για τις ουσιαστικές παρεμβάσεις του μεγάλου κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή».

Από την κριτική των κ. Μπίκα, Μαρούδα δεν ξέφυγε ούτε «η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας, η οποία κατασκεύασε το δρόμο που οδηγεί στο καταφύγιο με σκοπό τη βοήθεια των επιχειρηματιών που θα «επενδύσουν» στην περιοχή.

Αυτού του είδους η «ανάπτυξη» είναι για συγκεκριμένα συμφέροντα και καμιά σχέση δεν θα έχει με τις ανάγκες και τα συμφέροντα του ντόπιου πληθυσμού και φυσικά δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε ένα καθεστώς εκμετάλλευσης τόσο του φυσικού όσο και του κοινωνικού πλούτου από τη μεριά του μεγάλου κεφαλαίου.

Εκτιμάμε ότι αυτή η «ανάπτυξη», ο λεγόμενος αγροτουρισμός που προωθείται από την Ε.Ε. ελάχιστα έως καθόλου αφορά στους φτωχούς αγρότες και εργαζομένους που αποτελούν την πλειοψηφία στους Δήμους μας, κυρίως αναπτύσσεται και δίνει «κίνητρα» σε επιχειρηματίες και πολυεθνικές να εισχωρούν σε περιοχές-φιλέτα και να απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και τα κέρδη.

Πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα που να συμβάλουν παράλληλα και ταυτόχρονα:

«Στην ισόρροπη ανάπτυξη μεταξύ των κλάδων της τοπικής οικονομίας (γεωργία, κτηνοτροφία, υλοτομία, τουρισμός κ.λπ.).

Στην ενίσχυση του λαϊκού εισοδήματος και της αγοραστικής δύναμης των κατοίκων, στη συγκράτηση του ορεινού πληθυσμού της περιοχής.

Στην προστασία και ανάδειξη του φυσικού, πολιτιστικού και ιστορικού πλούτου της περιοχής».

Απαιτούνται άμεσα μέτρα για την επούλωση των πληγών που προκάλεσε η πυρκαγιά του περασμένου καλοκαιριού που κατέκαψε ένα σημαντικό μέρος του Κισσάβου μέτρα όπως η δημιουργία πρόσθετων αντιπυρικών ζωνών η βελτίωση, συντήρηση δασικών δρόμων με τήρηση των προβλεπόμενων προδιαγραφών».

Κλείνοντας τη συνέντευξη, οι εκπρόσωποι των δημοτικών παρατάξεων, προχώρησαν σε αγωνιστικό κάλεσμα «προς το λαό της περιοχής να περιφρουρήσει τον Κίσσαβο, το περιβάλλον και τις φυσικές ομορφιές του βουνού. Είναι δικαίωμα μας και καθήκον μας να μην τον παραδώσουμε στο ιδιωτικό κεφάλαιο για να αυξήσει ακόμη περισσότερο τα κέρδη του».

από την Ελευθερία

Να προσέξουμε τον Ολυμπο σαν κόρη οφθαλμού…

Διαβάσαμε στις εφημερίδες για την ολοκλήρωση του δρόμου Σπαρμού – Βρυσοπούλες. Σαν κάτοικοι του Νομού αυτό που πρέπει να έχουμε πάντα υπόψιν μας είναι η παρακολούθηση από κοντά τα δρώμενα στο σύμπλεγμα των δύο όρεινών όγκων του νομού μας, του Όλυμπου και του Κίσσαβου τις κοιλάδας τον Τεμπών και του Δέλτα των εκβολών του Πηνειού. Τα χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε όλες αυτές τις περιοχές είναι απίστευτης ομορφιάς και πρέπει σαν τοπική κοινωνία και πολίτες αυτής της Χώρας, με τα εκατομμύρια καμμένα στρέμματα το προηγούμενο καλοκαίρι, να προσέχουμε για να μπορούν τα παιδιά μας να χαρούν αυτήν την ομορφιά της φύσης.

Στέφανος Ν. Παπανώτας

Και ας μην ξεχνάμε τον τρόμο του καλοκαιριού του 2007.

Από τα λόγια και τα μεγαλεπήβολα σχέδια, πρέπει να περάσουμε πια στην πράξη, με ήπιες παρεμβάσεις που θα τείνουν να φέρουν τον άνθρωπο κοντά στη φύση και να τον καταστήσουν κοινωνό του μεγαλείου της.

Ο μυθικός Ολυμπος είναι ο θησαυρός του νομού. Και θα πρέπει να διαφυλαχθεί σαν κόρη οφθαλμού από κάθε μελλοντική παρέμβαση που στο όνομα της ανάπτυξης θα απειλήσει το μοναδικό περιβάλλον του.
Το μήνυμα αυτό εξέπεμψαν την περασμένη Τετάρτη Περιφέρεια, Νομαρχία και φορείς της επαρχίας Ελασσόνας, που επισκέφθηκαν την περασμένη Τετάρτη το Κέντρο Εκπαίδευσης Ορεινού Αγώνα και Χιονοδρομίας (ΚΕΟΑΧ) στον Ολυμπο, μετά από πρόσκληση του διοικητή της 1ης Στρατιάς στρατηγού Παύλου Γιαγκούλη.

Οι συζητήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης κατέτειναν σε ορισμένα βασικά σημεία:

Πρώτον: όπως τόνισε με έμφαση ο νομάρχης κ. Λουκάς Κατσαρός, ο δρόμος Σπαρμός – Βρυσοπούλες, μήκους 12 χλμ., είναι ένας δρόμος απόλυτα συμβατός με το περιβάλλον. Ταυτόχρονα, είναι η πρώτη και τελευταία παρέμβαση που γίνεται στον Άνω Όλυμπο. Τυχόν τουριστικές δραστηριότητες που θα αναπτυχθούν στο μέλλον, οριοθετούνται αποκλειστικά στον Κάτω Όλυμπο, στην περιοχή του Σπαρμού, της Καλλιθέας, της Συκαμινέας, της Καρυάς και γενικά στο πλέγμα των παρολύμπιων χωριών που έχουν ήδη τις πρώτες υποδομές ικανές να φιλοξενούν επισκέπτες.

Δεύτερον: ο δρόμος, δίνει τη δυνατότητα στους φυσιολάτρες να φτάνουν ως το ΚΕΟΑΧ με αυτοκίνητο και από κει, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, όποιος επιθυμεί μπορεί να ανεβεί στην κορυφή του Ολύμπου, με μια διαδρομή 2,5-3 ωρών.

Και μπορεί να το κάνει με μοναδικό εξοπλισμό ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια και ένα παγούρι με νερό. Αντίθετα δηλαδή με την ανάβαση από την πλευρά της Πιερίας, που προσφέρεται κυρίως στους ειδικευμένους ορειβάτες και όχι στο ευρύ κοινό.

Το πλεονέκτημα αυτό το διαφημίζει ήδη η Νομαρχία και η Περιφέρεια παντού και ειδικά στο εξωτερικό. Άλλωστε, για πολλούς Ευρωπαίους είναι όνειρο ζωής να αναρριχηθούν στην κορυφή του Ολύμπου. Τελικός στόχος, η ανάπτυξη ορειβατικής κίνησης η οποία, έχοντας ως βάση τη Λάρισα, την Ελασσόνα και τα χωριά του Ολύμπου θα στρέφεται γύρω από το βουνό, και η οποία θα δημιουργεί τουριστικό ρεύμα σε όλο το νομό αλλά και τη Θεσσαλία.

Τρίτον: Η Νομαρχία –με τη συνδρομή και της Περιφέρειας- θα βελτιώνει συνεχώς τις υποδομές επενδύοντας στην περιοχή. Ήδη, σχεδιάζεται η ανακατασκευή του δρόμου που θα οδηγεί στην ιστορική Ιερά Μονή Σπαρμού –στην οποία ο μητροπολίτης Ελασσόνας κ. Βασίλειος φιλοξένησε προχθές τους επισκέπτες- με σκοπό να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο ο θρησκευτικός τουρισμός που ήδη πάει πολύ καλά μετά τις μεγάλες προσπάθειες του μητροπολίτη και των μοναχών που μετέτρεψαν μια ερειπωμένη μονή σε ένα επιβλητικό πνευματικό κέντρο …βυζαντινών προδιαγραφών.

Τέταρτον: Πολύτιμη θεωρείται η συμβολή του Στρατού που αποδεικνύεται πραγματικός φύλακας του Ολύμπου, αλλά και παράγοντας τουριστικής ανάπτυξης αφού είναι πρόθυμος να καθοδηγεί τους επισκέπτες στην ανάβαση προς την κορυφή του Ολύμπου.

Πέμπτον: Οι Δήμοι της περιοχής, έχουν και αυτοί να παίξουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο, με τη βελτίωση των υποδομών και την προβολή του Ολύμπου με κάθε τρόπο.

Σχετικά:

Οι φωτογραφίες είναι από το flickr και τους φωτογράφους:

stg_gr1

voreas

http://www.wikipedia.gr

www.eleftheria.gr

www.kirikas.com.gr